സത്യത്തിൻ്റെ വേര് (എം.ടി.രാജലക്ഷ്മി)

ഇറക്കമിറങ്ങുന്ന ഇരുവർക്ക്
എത്തിപ്പിടിക്കാനൊരു
ശിഖരം വേണം.

അവയിൽ
മഞ്ഞിക്കാൻ മറക്കുന്ന
ഇലകളും…

ആശകൾ –
ആകാശമാകകൊണ്ട്
ഇത്തിരിപ്പൂങ്കുലകളും.

ആകാശത്തിനതി-രില്ലാത്തത്
ഇരുവരുടേയും തെറ്റല്ല.

മധുവും മണവും
നിറവുമില്ലെങ്കിൽ
പൂവെന്തിന് !

പൂവങ്ങനെ കാറ്റിനോട്
കൊഞ്ചണം പിന്നെ;
വിത്തിനായങ്ങു
പൊഴികയും വേണം.

നെഞ്ചിലുറങ്ങുകയല്ല,
ഉണർന്ന് പടരുകയാണ്
വൃക്ഷഹൃദയങ്ങൾ.

അപ്പോഴും കാലുകൾമാത്രം
ഇറക്കമിറങ്ങുന്നുണ്ട്,
സത്യത്തിൻ്റെ വേരുകളായി
മണ്ണാഴങ്ങൾ തേടി….
എം.ടി.രാജലക്ഷ്മി, അദ്ധ്യാപിക, തിരുവനന്തപുരം